۱۳۸۹ آبان ۱۰, دوشنبه

امیر عبدالمالک نه تنها ما را که بلکه ملتی را یتیم کردند !

به برادری از خبرگزاری بدریان ایران. نوشته ای زیبا نوشته اید. به شما حق می دهم بسیار سخت و بیان نشدنی است درد دوری از پدر ،برادر،یار ، غمخوار ،رهبر و همرزمی مانند امیر حاج عبدالمالک و شاید ساده ترین لغتی که بتوان استفاده کرد این باشد که ایشان نه تنها ما را که بلکه ملتی را یتیم کردند ! اما دوست من هرگز مگذار کوچکترین دلهره و یا ناامیدی بر شما مستولی شود و با افتخار به راه خود ادامه بدهید و یقین داشته باشید که روح ایشان و دیگر شهدا بسیار شاد خواهد بود وقتی می بینند مردم و حتی یارانشان در راه خود مستدام و موثر هستند. می دانم از شهادت چیزی شیرینتر نیست اما دوست من شهادت وقتی نصیب می شود که قضا وقدر الهی باشد و دعا برای شهادت خوب است و پروردگار متعال نصیب همه بگرداند . دوست من من بسیار عذر می خواهم از شما و کوچکتر از آنم که مبادا شما را پند و اندرزی بدهم اما به یاد داشته باشید که راه بسیار خطیر و مسئولیتی بزرگ بر گردن شما و یکایک مبارزان و مردم عزیزمان است که با خون شهدا آبیاری شده و در کنار آرزوی شهادت باید بیش از همیشه به این اندیشید که چگونه در بهتر پیشبردن اهداف والای شهدا و امیر حاج عبدالمالک (رح) می توان عمل نمود و هم عمل نمود. برای شما دوست عزیز بهترین آرزوها را داریم. الله یار و یاور شما و همه مبارزان و مردم مظلوممان باد.
یک بلوچ از سرزمین بلوچستان

هیچ نظری موجود نیست: