۱۳۸۹ مهر ۲۴, شنبه

اسلام و حقوق بشر

می‏توان گفت که بنای حقوق جهانی بشر، از اسلام آغاز می‏شود که ریشه در آیین ابراهیم علیه السلام دارد، اسلام دینی جهانی و انسانی است که قوانین آن کامل‏ترین مجموعه حقوق و تکالیف بشر را در بر دارد، اسلام یک نظام آرمانی است که در آن از یک طرف، جامعه نمونه ترسیم می‏گردد تا مردم آن را الگوی خویش قرار دهند و از طرف دیگر، برای مردم جایگاه شایسته‏ای بنا می‏شود تا در یک نظام ارزشی هم مشمول حق و تکلیف شوند و هم اینکه نقش‏آفرین سرنوشت سیاسی خویش باشند، هر چند در اسلام، حقوق خدامحوری و مقام وحی عالی‏تر از عقل بشری است و انسان شایستگی تام قانون‏گذاری را ندارد، اما! انسان، به عنوان آفریده خدا، دارای کرامت ذاتی است و قادر است که با به کارگیری نیروی عقل و استعدادهای خود مراتب رشد و کمال را طی کند.
از جمله مسائلی که در این روزگار و در عصر حاضر، سخن ایام گفتگوهای رایج و پر زرق و برق می‏باشد مسئله حقوق بشر است که هیاهوی بسیاری در جامعه جهانی به وجود آورده است. بشری که همه مواهب جهان هستی برای اوست. خداوند متعال مناظر بدیع عالم هستی را آراسته، تا نیازهای روحی و جسمی بشر را به نحو مطلوبی تامین کند و در این جهت، آنچه در آسمانها و زمین بود به استخدام او در آورده است و دست بشر را در بهره‏وری شاسیته از نعمتهای الهی باز گذاشته است و بشر در بسیاری از مراحل و مواقع تاریخی کوشیده است تا به حل معما بپردازد و رازهای نهانی موجود در آن را درک کند، از این رو در آثار و افکار مربوط به این مرحله، انسان به طور فراگیر و عمیق به امور بیرونی (خارج از ساخت وجودی خود) توجه می‏کند و می‏کوشد آنها را به مثابه حقایق و وقایع ثابت و انکارناپذیر ادراک کند.
اما! در تفسیر حقیقت وجود خود و عالم هستی، دچار تناقض و سر درگمی شده و با خروج از نظام تعادلی و مسیر معقول زندگی به حرص و جاه‏طلبی رو آورده و در سایه امیال نفسانی مهارنشدنی و نامحدود خود به حقوق دیگر انسان‏ها دست‏درازی کرده است. تهدید، ناامنی، فقر، گرسنگی، تجاوز، قتل و غارت و نسل‏کشی انسان علیه انسان، حلقه بغرنجی در تاریخ جامعه بشری به وجود آورده که آثار سوء آن همچنان درد لاعلاج جوامع و ملت‏ها به حساب می‏آید.
لذا! ملل به منظور استیفای حقوق خود، اعلامیه جهانی حقوق بشر را در سال 1948 صادر نمودند، ولی! متاسفانه اعلامیه حقوق بشر، علیرغم اهمیت تاریخی و سیاسی که داراست به خودی خود از اعتبار حقوقی برخوردار نیست زیرا، نه تضمیناتی به نفع فرد در بر دارد و نه ضمانت اجرایی علیه کشورها، در نتیجه این اعلامیه نیز مانند سایر اعلامیه‏های اصولی مجمع عمومی، فاقد ارزش حقوقی است.

هیچ نظری موجود نیست: