۱۳۸۹ مرداد ۶, چهارشنبه

ناله مسجد و ترفند وحدت!


آيا فکر می‌کنيد حافظة تاريخ ضعيف است و به همين سادگي حوادث و جريانات را فراموش می‌کند؟! آيا گمان می‌کنيد که مسجد شيخ فيض مشهد از خاطره‌ها محو و فراموش شده است؟! آيا فکر می‌کنيد کساني که در آن مسجد نماز خوانده و عبادت کرده و تلاوت و دعا و ذکر و اعتکاف انجام داده و در برابر پروردگارشان اشک عبوديت و بندگي ريخته اند و داستانهاي ظلم و ستم شما را از داخل آن مسجد به پروردگارشان شکايت کرده‌اند فراموش شدني است؟!

آيا فکر می‌کنيد پيرمردان و پيرزناني که مظلوميت اسلام و مسلمانان اهل سنت ايران را نيمه شب از آن مسجد به آسمان مخابره می‌كردند, اين خاطره‌ها را فراموش کرده‌اند؟! آيا گمان می‌کنيد کودکان و نوجوانان اهل سنت که به مناسبتهاي مختلف در آن مسجد جمع مي‌شدند و قرآن تلاوت و حفظ می‌كردند و سرود مي‌خواندند و پاي منبر مولوي کرمپور اشک مي‌ريختند, آن خاطره‌ها را فراموش کرده‌اند؟! آيا فکر می‌کنيد نمازهاي جمعه و عيدي که در آن مسجد (که اکنون تبديل به احسن! يعني پارک کرده‌ايد) برگزار مي‌شد از خاطره‌ها فراموش شده است؟! آيا فکر می‌کنيد کساني که در آن مسجد به مناسبتهاي مختلف جمع مي‌شدند و اکنون وقتي از آنجا عبور می‌کنند جز يک پارک خالي چيز ديگري در آنجا نمي بينند, گلوهايشان بغض نمی‌کند؟! و اگر هر کدام آنها دست به دعا بردارند, براي شما چه دعايي خواهند کرد؟! دعاي عزت و سربلندي؟! طول عمر؟!

ادامه مطلب

هیچ نظری موجود نیست: